Sofie Vanden Eynde - Vanishing Point (LP)

In 2016 legde luitiste Sofie Vanden Eynde haar instrument negen maanden aan de kant om te herstellen van een zware burn-out. Vijf jaar later voelde ze de behoefte om terug te kijken. Zou het mogelijk zijn, vroeg ze zich af, om de intense, gedeelde concentratie tussen musicus en luisteraar te gebruiken om sensaties van overprikkeling, contrast, overdaad, stagnatie, leegte, schoonheid en beweging over te brengen? Zou het mogelijk zijn de innerlijke realiteit van een burn-out muzikaal te verwoorden: een burn-out hoorbaar, tastbaar, begrijpelijk en, wie weet, vermijdbaar te maken? Het resultaat is Vanishing Point / Verdwijntijd, een autobiografisch recital, een muzikale vertelling, een reis: ergens tussen broze troost en voorzichtig geluk. Schrijfster Annemarie Peeters baseerde zich op haar interviews met Sofie om een tekst te schrijven die de drie fasen van een burn-out weerspiegelt. De aanloop, de fase van totale stilstand tijdens, en de voorzichtige uitweg. Drie kleuren, drie seizoenen, drie manieren van zijn. Onder Sofie's persoonlijke verhaal schuilen ervaringen die velen zullen herkennen: de zucht naar efficiëntie, de plotselinge hapering, het onbekende en tegelijk onthutsende gevoel van leegte, en de voorzichtige zoektocht naar een nieuw evenwicht. Maar ook de vragen die Sofie zichzelf stelde - over het verband tussen haar eigen kleine verhaal en de grote wereld die haar omringt - roepen brede herkenning op. Is burn-out een persoonlijk falen of een maatschappelijk symptoom? Sofie ging op zoek naar stukken uit het sololuitrepertoire die zij intuïtief associeerde met de verschillende fasen van de tekst. Dit resulteerde in een recital met een verrassend palet aan kleuren, stijlen en sferen. Soms koos ze voor de rijke, krachtige klank van de theorbe. Op andere momenten koos ze voor de fragiele, verstilde klank van de renaissance luit. De Prélude van de Franse barokcomponist Robert de Visée combineert frasen vol grandeur met adempauzes vol intieme twijfel. De muziek van John Dowland put uit de typisch Engelse hang naar melancholie. In de fantasieën en ricercars van Francesco da Milano klinken niet alleen de heldere kleuren van de Italiaanse renaissance door, maar ook de voortdurende zoektocht naar een nieuw begin. Luis de Narvaez' Cancion del emperador is een bewerking voor luit van het beroemde chanson Mille Regretz van Josquin Desprez, een lied dat serene spijt uitstraalt over alles wat niet is. En in de Chaconne van Robert de Visée draait dezelfde akkoordenreeks om zijn eigen as. Hoop, tederheid, opstand en aanvaarding treden beurtelings op de voorgrond. Op verzoek van Sofie creëerde Vladimir Gorlinsky een nieuwe compositie, die de gemoedstoestand midden in een burn-out weerspiegelt. Vanishing Point balanceert op de rand van totale leegte, een stagnatie die soms moeilijk te dragen is. Vanishing Point vertrekt vanuit deze stagnatie om de verschillende facetten van een burn-out te verkennen: verzet en aanvaarding, angst en hoop, stagnatie en beweging, absolute eenzaamheid en het verlangen om weer in contact te komen met de omringende wereld. Vanishing Point / Verdwijntijd is op verschillende manieren te beluisteren: niet alleen als luitrecital, maar ook als hoorspel met stem, luit en soundscapes. De tekst van Annemarie Peeters werd ingesproken door actrice Katelijne Damen (NL) en stemkunstenares Caroline Daish (EN). Vladimir Gorlinsky creëerde soundscapes op basis van de klanken van de luit, die als onder een microscoop werden uitvergroot. De soundscapes weven zich tussen de tekst en de luitmuziek. Jo Thielemans zorgde voor het geluidsontwerp en de live elektronica.